ਸਤਿੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ
ਪਉੜੀ-7
ਜੇ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਆਰਜਾ ਹੋਰ ਦਸੂਣੀ ਹੋਇ ॥
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜੀਵਨ ਐਨਾ
ਸਚਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਵੇ ਕਿ ਉਸਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚਾਰ ਜੁੱਗਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਵੀ ਦਸ ਗੁਣਾਂ
ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਹੀ ਗੁਣ ਹੋਣ,
ਨਿਮਰਤਾ,
ਸਹਿਜ ਅਤੇ ਸਬਰ ਹੋਵੇ
ਨਵਾ ਖੰਡਾ ਵਿਚਿ ਜਾਣੀਐ ਨਾਲਿ ਚਲੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
ਉਸਦੇ ਰੋਮ-ਰੋਮ (ਨਵਾ ਖੰਡਾ)
ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਯਾਦ, ਉਸਦੇ ਗੁਣ ਹੋਣ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ ਭਾਵ ਕਿ
ਉਸਦੀ ਇੱਜਤ ਕਰੇਗਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕੋਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲੇਗਾ
ਚੰਗਾ ਨਾਉ ਰਖਾਇ ਕੈ ਜਸੁ ਕੀਰਤਿ ਜਗਿ ਲੇਇ ॥
ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ (ਨਾਉ) ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ-ਆਪ ਸਚਿਆਰਾ
ਰੱਖ ਕੇ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜਿਉਂਦਾ ਹੋਇਆ,
ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ (ਕੀਰਤਿ) ਕਰ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ
ਸੋਭਾ (ਜਸੁ) ਖੱਟਦਾ ਹੈ
